Mónica soñaba con xogar coa Lúa e; por iso; pediulle ao seu pai que lla baixase do ceo. El buscou unha escada enorme e gabeou ata alcanzala; mais a Lúa resultou ser demasiado grande. Con todo; ela prometeulle que cada noite iría encolléndose máis e máis e que; cando fose pequena dabondo; podería levala consigo.
Eric Carle ofrece nesta obra un xogo de tamaños e direccións mediante un orixinal sistema de páxinas que se despregan en distintos sentidos: cara arriba; cara abaixo; cara aos lados e mesmo fóra do propio libro. Co seu estilo inconfundible; baseado na técnica da colaxe; o autor presenta unha proposta estética chea de colorido.